„A.B.C.” – recenzja ekranizacji Agathy Christie z Malkovichem w roli Poirota

„A.B.C.” – recenzja ekranizacji Agathy Christie z Malkovichem w roli Poirota

Fanom brytyjskich kryminałów Boże Narodzenie kojarzy się nie z choinką i karpiem, lecz z krwią i morderstwem. Od kilku lat BBC w święta emituje bowiem adaptacje kolejnych książek Agathy Christie; do tej pory zekranizowano I nie było już nikogo (czyli Dziesięciu Murzynków), Świadka oskarżenia oraz Próbę niewinności. Na ten rok zaplanowano A.B.C. na podstawie powieści o tym samym tytule, i ta wiadomość natychmiast zelektryzowała fanów. czytaj dalej…

„Zbrodnia w wielkim mieście” – recenzja powieści Alka Rogozińskiego

„Zbrodnia w wielkim mieście” – recenzja powieści Alka Rogozińskiego

Każdy, kto kiedykolwiek rozmawiał ze mną o literaturze, wie, że bezgranicznie uwielbiam twórczość Joanny Chmielewskiej (tę starszą, rzecz jasna). Zdarza się, że czytam jakąś książkę i nagle jakieś sformułowanie odbija mi się echem w głowie, wyczuwam wpływ języka i humoru Chmielewskiej. Pierwszy raz natomiast zdarzyło mi się, że przeczytałam książkę, która w całości kojarzyła mi się wyłącznie z nią.

czytaj dalej…

„Hotel Zacisze” – recenzja kultowej komedii brytyjskiej

„Hotel Zacisze” – recenzja kultowej komedii brytyjskiej

Rok 2016 bezlitośnie odebrał nam wyjątkowo dużo artystów, w tym także ludzi związanych mniej lub bardziej z filmem. Bowie, Wajda, Rickman, Yelchin… Zmarł także Ron Glass znany głównie z Firefly, a pod koniec listopada ujawniono, że niedawno odszedł w wieku osiemdziesięciu sześciu lat Andrew Sachs, kojarzony głównie z roli Manuela w Hotelu Zacisze. czytaj dalej…

Osiem książek, do których mam irracjonalny sentyment

Osiem książek, do których mam irracjonalny sentyment

Wydawało mi się, że takie zestawienie nie sprawi mi większego kłopotu. Przeczytałam sporo książek, co za sztuka wybrać te, które lubię, mimo że nie były może najlepszą literaturą? Okazuje się, że całkiem spora, bo ostatnio wciąż czytam mniej niż kiedyś, a w dodatku teraz raczej wracam do już znanych tytułów, bo zdążyłam sporo zapomnieć. czytaj dalej…

„Ostatnia rodzina” – recenzja filmu o Beksińskich

„Ostatnia rodzina” – recenzja filmu o Beksińskich

Jeśli ktoś nie wie, o czym jest Ostatnia rodzina, najprościej wytłumaczyć to, mówiąc „o Beksińskich”. I właściwie lepiej się tego nie da zrobić – to nie historia o Zdzisławie Beksińskim, malarzu, i Tomaszu Beksińskim, dziennikarzu, tylko o Zdzisławie Beksińskim, mężu i ojcu, Tomaszu Beksińskim, synu, i Zofii Beksińskiej, żonie i matce. Owszem, o twórczości artystów się mówi, ale raczej mimochodem – w centrum uwagi są charaktery członków rodziny, a nie ich osiągnięcia. czytaj dalej…

„Castle” – recenzja serialu

„Castle” – recenzja serialu

Kiedy dziewięć lat temu zaczynałam przygodę z serialami, nie trzeba było wiele, żebym przywiązała się do jakiejś produkcji. Wystarczyli dobry aktor, ciekawa postać albo intrygująca fabuła. Mentalistę lubię za czarującego Simona Bakera; przez Dawno, dawno temu przebrnęłam tylko dlatego, że Lana Parrilla i Robert Carlyle to najlepszy duet aktorski, jaki kiedykolwiek widziałam w serialu; House’a obejrzałam wyłącznie dla charyzmy Hugh Lauriego. Castle miał swoje wady i zalety… czytaj dalej…

Pięć najlepszych książek Joanny Chmielewskiej

Pięć najlepszych książek Joanny Chmielewskiej

Dziś mija pięć lat od śmierci Joanny Chmielewskiej.

Chociaż jej nowsza proza już mi nie odpowiada, wciąż mam spory sentyment do jej starszych książek. Wracam do nich często, bo są pełne humoru, zróżnicowanych postaci i języka, a do tego wciąż bawią mnie tak samo, jak dziesięć czy piętnaście lat temu, gdy czytałam je pierwszy raz.

czytaj dalej…

Pięć najlepszych książek Joanny Chmielewskiej

Sześć książek, które warto zekranizować

Istnieje mnóstwo ekranizacji książek, od klasyków po nowości. Jest mnóstwo powieści, które należałoby zaadaptować drugi raz, bo za pierwszym się nie udało. Są też książki zasługujące na uwagę, ale jednak nietknięte przez filmowców. W poniższym zestawieniu zawarłam sześć takich tytułów; co ciekawe, do części z nich jakieś studio wykupiło już prawa, tylko o adaptacji nikt nie wspomina.

czytaj dalej…

„Westworld” – recenzja drugiego sezonu

„Westworld” – recenzja drugiego sezonu

Rok temu, kiedy zaczynała się emisja Westworld, do serialu przyciągnęły mnie dwie rzeczy. Pierwszą z nich było nazwisko Michaela Crichtona – mojego ukochanego pisarza, i zarazem scenarzysty i reżysera Świata Dzikiego Zachodu z 1973 roku. Drugą z nich było nazwisko Jonathana Nolana – człowieka, który był odpowiedzialny za jeden z najlepszych seriali XXI wieku (tak, tak), czyli Wybranych/Impersonalnych (Person of Interest).

czytaj dalej…